Artnit

Ponedeljak, 14 Oktobar 2013 16:32

Ostajte ovdje Istaknut

Vezanost za rodnu grudu i domaće ognjište je čest motiv u poeziji Alekse Šantića. Jedna od njegovih najpotresnijih pesama je rodoljubiva pesma, sa izrazitom socijalnom i nacionalnom notom, Ostajte ovdje. U njoj Aleksa Šantić peva o patnji onih koji zauvek napuštaju svoju domovinu i odlaze u tuđi svet. Pesma deluje kao molitva da se ostane tamo gde se pati, ali gde ima ljubavi.

Aleksa Šantić je pesmu Ostajte ovdje napisao 1896. godine kada su se Hercegovci masovno iseljavali. Prva strofa, koja postaje i poslednja strofa, počinje rečima Ostajte ovdje, čime se naglašavaju snažna osećanja i rodoljublje.

Pesnik moli Hercegovce da se ne sele sa rodnog tla. Razloge zbog kojih ne treba da to čine, izlaže poetski na veoma efektan način. On poistovećuje rodno tlo sa majkom, a zatim retorskim pitanjem: "Od svoje majke ko će naći bolju?!" obesmišljava sve ono zbog čega bi se trebalo seliti. Šta to u kamenitoj Hercegovini ima, pored teškog života, što se na drugim prostorima ne može naći? Razlozi, kojima Šantić želi da zaustavi napuštanje rodnih ognjišta, izrečeni su u pesmi, jednim ritmom koji budi i osvešćuje, ističe se vrednost ljubavi kojom su ljudi okruženi u svom krševitom zavičaju. Jer, ko može da ode i ostavi majku samu da plače za svojim čedom? Ko može da napusti zavičaj u kome ga "svako poznaje i voli" i ode u daleku zemlju u kojoj ga "niko poznati... neće"? Ko može da ode odavde gdje nam "svako bratski ruku steže" i ode u tuđi svijet gdje za njega "pelin cvjeta"? Zato treba ostati na rodnom tlu, jer "sunce tuđeg neba" ne grije kao ovo u zavičaju, jer su gorki "zalogaji hljeba gdje svoga nema i gdje brata nije..." Oskudni zalogaji zavičajnog hljeba, natopljeni toplinom i ljubavlju bližnjih, predstavljaju vrednost koja se ne može naći ni u jednoj drugoj zemlji.

Ostajte ovdje je pesma puna naboja i nacionalnog zanosa kojom su nebrojeni iseljenici ispraćani i koje se mnogi ljudi sete u tuđini, kada ih nostalgija za starim domom i krajem uznemiri. Dok čita njene tužne, iskrene, ali uzvišene stihove čovek oseća, ne samo da je deo zemlje i naroda, već da su i zemlja i narod deo njegove duše.

Pročitano 4313 puta

Ostavi komentar

Vi ste ovde: Home Pero Ostajte ovdje