Artnit

ARTNIT

Svetozar Marković je dao letimičnu, ali poraznu kritiku poezije u XIX veku i ukazao na to šta je sadržaj poezije. "Život narodni, to je sadržina - realnost poezije. Kod naših pesnika nema sadržine (bar ne sadržine koja bi vredela za narod), jer oni ne znaju za život naroda, oni pevaju svoj život koji je često izopačen naopačkim pojmovima iz škole i rđavih knjiga."

Petak, 22 Februar 2013 21:39

Hibiskus - simbol prefinjene lepote

Hibiskus je višegodišnja biljka poreklom sa Dalekog istoka, koja se gaji u celom svetu kao sobna biljka, a u mnogim predelima tropske, suptropske i mediteranske klime i u vrtovima. Cvetovi su crvene, ružičaste, narandžaste, žute i bele boje, i u neobičnim kombinacijama i nijansama ovih boja. Često ga zovu slezova ili kineska ruža, a u raznim kulturama ima osobena značenja.

Četvrtak, 21 Februar 2013 21:25

Klasicizam u književnosti

Klasicizam kao književni pravac javlja se u Francuskoj u XVII veku, a odatle se proširio u znatan broj evropskih zemalja - i trajao sve do pobede romantizma. Ovaj književni pravac je dobio ime po svojoj polaznoj osnovi, a to su shvatanja da književnost stare Grčke i Rima mora da bude uzor književnom stvaralaštvu, jer sadrži sva pravila za ostvarenje lepote u umetničkom delu.

Četvrtak, 21 Februar 2013 21:20

Vilijam Vajt - Čovek organizacije

Vilijam Vajt, američki analitičar organizacije i novinar u svojoj knjizi Čovek organizacije, analizira kako različite društvene organizacije utiču na pojedinca terajući ga da se prilagodi njihovim zahtevima. Taj uticaj je tako veliki, da on govori o "čoveku organizacije" kao najčešćem tipu ličnosti, koji sve više prihvata društvenu etiku - verovanje da je pripadanje najvažnija potreba i da je grupa izvor stvaralaštva.

Četvrtak, 21 Februar 2013 21:07

Galeb - simbol mora

Galebovi žive svuda gde se more spaja sa kopnom, ali i pored jezera i reka. Lako se prilagođavaju okolini što verovatno objašnjava njihovu prisutnost u svim delovima sveta.

Sreda, 20 Februar 2013 21:36

Jovan Dučić - Zalazak sunca

Još bakreno nebo raspaljeno sija,
Sva reka krvava od večernjeg žara;
Još podmukli požar kao da izbija
Iz crne šume starih četinara
Negde u daljini čuje se da hukti
Vodenički točak promuknutim glasom;
Dim i plamen žderu nebo koje bukti,
A vodeno cveće spava nad talasom.

Vi ste ovde: Home